Pas op! Baby in beweging!

Mijn jongste dochter Sophie was de eerste maanden van haar jonge leven zoooooo makkelijk. Na een stuiterbal van een zus, was het een aangename verrassing om een rustig meisje te verwelkomen in ons gezin. Al vanaf het begin kon ik Sophie rustig in de box laten liggen waar ze eindeloos naar haar mobiel kon staren. De eerste maanden heeft ze veel tijd doorgebracht in haar wipstoeltje waar ze vrolijk naar iedereen lachte en aandachtig de wereld om haar heen opnam. Ze was zo rustig dat je haast zou vergeten dat ze in de kamer was. Nog regelmatig betrap ik mezelf erop dat ik in de auto nog vluchtig omkijk of ik haar wel in de maxi cosi heb geladen.

Nou dat ze de leeftijd van tien maanden heeft bereikt kan ik niet anders dan concluderen dat het definitief over is met de rust. Sophie heeft niet alleen haar stem ontdekt, maar ook hoe leuk het is om overal, maar dan ook echt overal met haar kleine tengels aan te zitten. Met acht en een halve maand begon Sophie zich op haar billen door de kamer te schuiven, enkele dagen later had zij zich opgetrokken aan de bank en nu met tien maanden loopt ze rondjes door het huis met haar blokkenkar. Nou dat zij mobiel is, begint ze nu echt de wereld te ontdekken. Erg leuk om te aanschouwen, maar niet altijd even wenselijk. Zo kunnen wij geen kast in huis open trekken zonder dat Sophie er meteen op af gaat. Wil je de vaatwasser uitruimen, dan probeert ze erin te klimmen, ben je aan het koken, dan trekt ze de pannen uit de la en in de tijd dat ik aan het douchen ben heeft zij de wasmand geleegd.

Het verschil met grote zus Olivia had niet groter kunnen zijn. Hoewel Olivia met twaalf maanden zelfstandig kon lopen, hebben wij het huis nooit volledig kidproof hoeven maken, Olivia zal simpelweg nooit aan onze spulletjes. Maar met Sophie daarentegen verwacht ik dat alles uiteindelijk achter slot en grendel zal verdwijnen. Zo ben ik geregeld dingen kwijt, niet doordat ik weer eens vergeten ben waar ik iets heb gelaten, maar omdat Sophie alles op een andere plek achterlaat. Thuis kom ik alles uiteindelijk wel weer tegen, maar ik begin nu ook buitenshuis kledingstukken te verliezen. Laatst nog een slof in de supermarkt. Die is gelukkig gevonden, maar we zijn al geruime tijd een muts kwijt. Ik vermoed dat deze buitenboord is gegooid tijdens een ritje in de bakfiets, dat zou namelijk niet de eerste keer zijn dat ze dat heeft gedaan!

Desondanks alles geniet ik volop van deze fase. Ik heb weliswaar geen tijdschrift meer in huis die niet aan flarden is gescheurd of geen boek meer zonder tandafdrukken. Wel ben ik blij dat ik de zo goed als ongebruikte  box na ruim een half jaar weer kan gebruiken om mijn kleine boef tijdelijk in op te sluiten. Ik moet dan alleen nog oppassen voor rondvliegend speelgoed, want ja, je raadt het al, gooien heeft mijn kleine smurf inmiddels ook ontdekt.